Nieuws

Moderne CGH-nulcorrectors bieden een praktische aanpak door computerontworpen diffractietechnologie te combineren met nauwkeurige optische productie. Ze overbruggen de kloof tussen theoretisch optisch ontwerp en productie-inspectie in de echte wereld, waardoor ingenieurs complexe oppervlakken met meer vertrouwen kunnen evalueren.

Peter Drucker, de vader van het moderne management, heeft een beroemde uitspraak gedaan over de bedrijfs- en technische regel: 'Als je het niet kunt meten, kun je het ook niet verbeteren.' Op het gebied van optische precisieproductie is deze regel even koud als meedogenloos: als je in de asferische oppervlakteverwerkingsindustrie geen nauwkeurige en efficiënte metrologie en metingen kunt uitvoeren, kun je de asferische oppervlakteverwerkingstechnologie eenvoudigweg niet snel en effectief verbeteren.

Terwijl velden als halfgeleiderinspectie, industriële visie en hoogwaardige microscopische beeldvorming zich blijven ontwikkelen in de richting van hogere resoluties, wordt de verificatie van lensprestaties met nieuwe uitdagingen geconfronteerd. Veel lenzen vertonen na golffronttesten tijdens de R&D-fase uitstekende prestatie-indicatoren; Wanneer ze echter daadwerkelijk in CCD- of CMOS-systemen worden geïnstalleerd, blijven de daadwerkelijke beeldresultaten vaak achter bij de verwachtingen. Waarom? Omdat de uiteindelijke prestaties van een lens niet alleen afhangen van het optische ontwerp zelf, maar ook van de vraag of het hele opto-elektronische systeem echt 'helder kan zien'. Dit is precies de kernwaarde van de USAF Resolution Target.

In de onderzoeks-, ontwikkelings-, productie- en acceptatieprocessen van lenzen doet zich een veelvoorkomend probleem voor: hoe kun je snel bepalen of een lens "helder kan zien"? Een van de meest klassieke en meest gebruikte methoden is het gebruik van: De USAF 1951 Resolution Chart (Amerikaanse militaire standaardresolutiekaart). Het is een basistestinstrument waarmee bijna alle optische laboratoria, lensfabrikanten en industriële visiebedrijven zijn uitgerust. Veel klanten hebben echter nog steeds een aantal vragen na ontvangst van de resolutietabel: Hoe correct te gebruiken? Hoe de testresultaten interpreteren? Hoe de lensresolutie bepalen? Wat betekenen Groep en Element? Dit artikel geeft een snel overzicht.

Bij de ontwikkeling van hoogwaardige optische systemen rijst vaak een kernvraag: Hoe kan ik de beeldkwaliteit van een systeem nauwkeurig evalueren? Momenteel zijn de twee meest gebruikte methoden: ◆ Golffronttesten ◆ MTF-testen (Modulation Transfer Function). Beide kunnen de systeemprestaties evalueren, maar hun focus is totaal verschillend. Simpel gezegd: Wavefront-testen identificeren "waar het systeem problemen heeft"; MTF-testen beoordelen "de kwaliteit van het uiteindelijke beeld." Het begrijpen van de verschillen tussen de twee is cruciaal voor het kiezen van de juiste testmethode.

Casestudy voor softwaregebruik van CGH Selection