Nieuws uit de sector

Degenen die zich bezighouden met asferische oppervlakte-inspectie zijn waarschijnlijk dit frustrerende moment tegengekomen: het optische pad is correct ingesteld, de CGH is op zijn plaats, maar de interferentieranden zijn gewoon niet scherp genoeg, alsof ze bedekt zijn door een laag mist, of je kunt vaag enkele ongewenste "spook" -randen op de achtergrond zien zweven. Op dit punt ligt het probleem waarschijnlijk in het meest ingenieuze, maar toch gemakkelijk over het hoofd geziene ontwerpaspect van het CGH: draaggolffrequentieontwerp. Dit is in wezen een "signaalzuiveringsproces" op fysiek optisch niveau. En wat we vandaag zullen bespreken is hoe de CGH de ‘draaggolffrequentie’ gebruikt om deze prachtige kunst van het filteren te verwezenlijken.

Op het gebied van asferische oppervlakte-inspectie zijn de mogelijkheden van de CGH (Constant Highlighter) bekend: hij kan een referentiegolffront genereren dat perfect past bij het monster dat wordt gemeten, waardoor complexe gebogen oppervlakken 'meetbaar' worden. Er is echter een voorwaardelijk probleem, fundamenteler dan oppervlaktenauwkeurigheid, dat vaak over het hoofd wordt gezien door beginners: hoe bevestig je, voordat je met de meting begint, dat de oriëntatie van de spiegel die wordt gemeten en de CGH zich in de theoretisch ontworpen staat bevindt? Als de spiegel enigszins gekanteld, uit het midden, te ver weg of te dichtbij staat, zullen de interferentieranden veranderen. Deze veranderingen worden gemakkelijk verkeerd geïnterpreteerd als oppervlaktefouten. Je denkt dat er een probleem is met het spiegeloppervlak, maar dat komt feitelijk doordat de oriëntatie onjuist is. De kattenoogstructuur is in het CGH-inspectiesysteem nauwkeurig ontworpen om dit probleem op te lossen.

Het slijpen van de oppervlaktevorm tot op nanometerniveau, om na montage een verschrikkelijk beeld te produceren. Het probleem ligt misschien niet in het slijpen zelf, maar in de kloof tussen 'zien' en 'assembleren'. In werkplaatsen voor de productie van asferische lenzen is dit scenario niet ongewoon: het inspectierapport vermeldt duidelijk dat de oppervlaktevorm (PV) perfect voldoet aan de normen, en dat de RMS wordt gecontroleerd binnen het nanometerbereik. Maar nadat de lens is geïnstalleerd, is de beeldkwaliteit eenvoudigweg niet goed: er ontstaan ​​vervorming, astigmatisme, kanteling van het beeldvlak en diverse andere problemen. De eerste reactie van veel mensen is: onnauwkeurige inspectiegegevens? Montage problemen? Omgevingsstoringen? Maar er is een mogelijkheid, subtieler en gemakkelijker over het hoofd te zien: de referentietransmissie is mislukt.

"De CGH-test meldt opnieuw een fout", "De interferentieranden zijn onstabiel", "Waarom is de herhaalbaarheid zo slecht?"... Als u en uw team dagelijks te maken hebben met asferische en vrije-vormoppervlakken, zijn deze klachten zeker bekend. De eerste reactie van veel mensen is: er is iets mis met de CGH zelf. Is er sprake van een ontwerpfout? Onvoldoende productieprecisie? Maar in werkelijkheid is de echte boosdoener, in de talloze praktijkgevallen die we zijn tegengekomen, vaak niet de CGH, maar enkele gemakkelijk over het hoofd geziene 'onzichtbare moordenaars' die op de loer liggen in elk aspect van het dagelijkse werk. Vandaag zullen we ze één voor één blootleggen.

Sinds ik in 2018 in de sector belandde, werd mij vaak dezelfde vraag gesteld: waarom hebben binnenlandse optische bedrijven, ondanks dat ze over hardware van wereldklasse beschikken, nog steeds moeite om hoogwaardige producten te leveren? Het antwoord ligt vaak in de over het hoofd geziene ‘talent gap’. De volgende drie praktijkvoorbeelden onthullen de ‘verborgen kosten’ die de precisie-optica-industrie elke dag betaalt:

Bij optische precisie-assemblage en -afstelling komen we vaak deze "lastige" situatie tegen: het te testen subsysteem zelf beschikt niet over onafhankelijke beeldvormingsmogelijkheden, het uitgezonden golffront is extreem rommelig en de interferometer kan eenvoudigweg geen geldige gegevens identificeren. Als uw werk zich in het volgende scenario afspeelt, bent u wellicht bekend met de frustratie van dit 'blinde testen'.